- วันปฐพีเคลื่อน -
 
รัตนโกสินทร์ศก ๒๓๑
 
(11 เม.ย. 2555)
 
อีกวันเดียวก็จะเข้าสู่ช่วงสงกรานต์แล้ว 
แต่กลับเกิดเหตุการณ์ ปฐพีเคลื่อน
ใกล้เกาะสุมาตรา แดนอิเหนาเสียได้

จดหมายเหตุ จากศรัทธา กมลวงศ์
 
กำลังเตรียมการเฉลิมฉลอง ก็ต้องหยุดโดยพลัน
เมื่อได้ยินฆ้องประกาศร้องป่าว จากชาวตลาดบ้านพักต์สมุด 
ทำให้ต้องรีบตรวจสอบข่าวจากทางหลวงท่าน...
 
ยิ่งรู้ว่าเป็นเรื่องจริง ยิ่งทำให้ตื่นตระหนก
ข้าพเจ้ายังจำความเรื่องคลื่นยักษ์วิปโยค
เมื่อ ๒๕ ธันวาคม ร.ศ. ๒๒๒ ได้ดี (2547)
แต่ครานี้ตระหนกยิ่งกว่าคราวนั้น ด้วยเพราะน้องชายที่รัก
พาครอบครัวล่องใต้ไปเที่ยวเกาะหลีเป๊ะ ในจังหวัดสตูล 
 
ด้วยประมาณเวลาที่หลวงประกาศชัด เข้าใจได้ว่าขณะนี้ 
เจ้าน้องตัวดี จะต้องขึ้นเกาะแล้วแน่นอน... 
จะติดต่อแจ้งข่าวได้อย่างไร ห่างไกลกลางน้ำเวิ้งว้างขนาดนั้น 
ในใจก็หวังว่าอย่าให้ได้เกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นมาเลย
 
เฝ้ารอ ครุ่นคิด อย่างหวาดหวั่น

ยิ่งเย็นย่ำ ชาวตลาดบ้านพักต์สมุด
ยิ่งนำข่าวมาบอกเล่ากันมากขึ้น ทำให้ถึงขั้นร้อนใจ 
จนต้องขอไปนั่งเฝ้าฟังข่าวที่หน้าหนังสือพิมพ์ชนชาติ 
ลุ้นภาวนา รอเวลาที่หลวงคำนวณ
 
เมื่อพื้นมหาสมุทรสั่นไหวถึง 8.6 แมกนิจูด เช่นนี้
ย่อมมีโอกาสที่จะบังเกิดคลื่นยักษ์อันร้ายกาจเฉกเช่นครั้งกระโน้น
เป็นไปได้ยิ่งที่หน่วยหน้าระลอกแรกจะมาถึงเกาะเมียงของพังงา
ในเวลา ห้าโมงเย็น
 
ใจคอร้อนรนตื่นเต้น ว่าจะรุนแรงร้ายแรงแค่ไหน ผู้คนจะหนีรอดหรือไม่
อีกไม่นานนักก็มีข่าวจากต่างประเทศบอกว่ามาว่า
ทุ่นกลางมหาสมุทรอินเดีย ตรวจจับความสูงคลื่นยักษ์ได้เพียง 40 ซม.
ฟังแล้วทำให้ใจชื้น ก็หากคลื่นระลอกแรกไม่สูง 
โอกาสที่ผู้ที่ยังเคลื่อนย้ายไม่ทันก็ยังพอมีอยู่มากขึ้น

และเมื่อถึงเวลาตามสัญญาที่คาดการณ์จริง
คลื่นที่มาถึงถิ่นกระทบฝั่งเกาะ กลับสูงเพียง 10 ซม.
หลวงก็ยังขอให้ชาวบ้านเฝ้ารออย่างใจเย็นให้เห็นว่าปลอดภัยแน่เสียก่อน
 จึงค่อยย้อนเดินทางลัดเลาะกลับบ้านเรือน
 
ผ่านไปอีกเกือบ 2 ชม. ไม่มีสัญญาณหรือข่าวร้ายแรงจากแดนอิเหนา 
ผู้อยู่ใกล้ที่สุด... จึงสรุปได้ว่า ผลออกมาในทางดี
ไม่มีคลื่นยักษ์ร้ายเข้าถาโถม แผ่นดินให้เสียหาย
ก็โล่งใจได้ไปอีกครา ... 

แต่ทว่าจนบัดนี้ ก็ยังรู้ไม่ความเป็นอยู่ของเจ้าน้องชาย
จักหลับสบาย หรือตั้งใจเฝ้ายาม คอยมองผืนน้ำท้องทะเล
แทนผู้ใหญ่ในครอบครัวอยู่หรือเปล่า
 
ชายหนุ่มผู้เฝ้ามองทะเล
 
หวังว่าเมื่อกลับกันมา เจ้าสิทธิ์ธาจะเล่าให้พี่ชายฟัง ... 

หวังว่าจักปลอดภัย

....

ศรัทธา 
๑๑ เมษายน ร.ศ. ๒๓๑

 
 

[Talk] - ลองเสื้อ...

posted on 29 Sep 2011 12:26 by letter-from-the-past  in Draft
[Talk] - ลองเสื้อ...
 

 
เมื่อวันก่อน ได้ตั้งคำถามใน Beyond past (Facebook group) ไปว่า

โดยส่วนตัวแล้ว คุณชอบให้ทรงเสื้อราชปะแตน เป็นแบบไหน ?

ระหว่าง
 
1. ...ดูเข้าทรงแข็ง ๆ หนา ๆ กลีบจับ

2. ...ดูนิ่ม ๆ ผ้าทิ้งตัว มีรอยยับแบบใส่สบาย ๆ

มีผปค.หลายท่านเข้ามาให้ความเห็นคุยกันยาวเลย
ทั้งที่ชอบทรงหนา เสริมไหล่ บุซับใน ลงแป้ง รีดกลีบโง้ง เหมือนเครื่องแบบ
และทั้งที่ชอบให้ดูใส่แล้วนุ่ม ๆ เบาสบาย คล้ายจะลำลอง... 

ที่ผมตั้งคำถามไป เนื่องด้วยผมกำลังหัดเขียนรูปเสื้อราชปะแตนน่ะครับ
ผมเห็นผปค.หลายท่านเขียนลูก ๆ ใส่เสื้อแล้ว ดูนิ่้มนวลอย่างไรไม่รู้
ก็อยากเขียนให้ได้บ้าง เพราะตนเองเขียนแล้ว จะดูแข็ง ๆ 
แต่พอใส่รอบยับ กับทำให้ผ้านิ่มลงในสไตล์ที่ตนเองเคยเขียนกิโมโนแล้ว 
มันดูไม่สง่างามเท่าไหร่ จึงออกสำรวจความคิดเห็นครับ 

และในที่สุดหลังจากได้รับทราบมุมมองจากหลาย ๆ ท่าน
ผมจึงได้เขียนภาพลองเสื้อนี้ออกมา แทนคำขอบคุณที่ช่วยแสดงความคิดเห็น
และนำรูปเสื้อราชปะแตนในแบบต่าง ๆ มาฝากกันครับ

ไกด์สีเลอะไปหน่อยนะครับ พอดีอยากเขียนแต่เวลาน้อย
 
ไว้คุยกันใหม่ครับ 
 
----------------------------------------------------------------------------------
 
ขอขอบพระคุณชาว BP รับเชิญ 

หม่อมหลวงนฤมิตรประสิทธิ์วิชาชาญ - ราชการทหารฝ่ายสืบราชการลับ
และ
 
มา ณ ที่นี่ด้วยขอรับ 
 
พูนผล และ ผู้ปกครอง

 

[Talk] - Postcard หนุ่ม ๆ 001

posted on 16 Sep 2011 12:41 by letter-from-the-past  in Draft
กำลังฝึกมือวาดรูปลูก ๆ อีกครั้ง
เช็คหน้าตา ว่าเปลี่ยนไปแค่ไหน

วันนี้มาเป็น Postcard 2 หนุ่ม
พูนผล กับ คุมาโนะ ครับ
 
 
เหมือนกำลังถ่ายแบบ 555
 
ถาม : เมื่อไหร่จะเล่าเรื่องต่อ ...
ตอบ : ใกล้แล้วครับ ใกล้แล้ว
---------------------------
//ปาดเหงื่อ
 

*** [Talk] *** เป็นหัวข้อ Entry ฉบับหลังไมค์
ที่ผู้เขียนจะใช้สื่อสารกับทุกท่าน นอกเหนือไปจากเนื้อเรื่องนะครับ
อาจจะมีการเล่าเสริมที่มาที่ไปบ้าง นำเสนอไอเดียบ้าง 
การ comment พูดคุย อิสระปกติ ไม่ดึงเข้า Theme ของ BP ก็ได้ครับผม
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
[Talk] - มือไม่นิ่ง วาดไม่เคยเหมือนเดิมสักที
 
ถ้าสังเกตกันดี ๆ ตั้งแต่ผมวาดทุกคนในเรื่องนี้มา มันไม่เคยเหมือนเดิมสัก
 
หน้าตาโครงสร้างเปลี่ยนไปตลอด ซึ่งนี่คือหลักฐานของความมือไม่นิ่งนี่เอง
 
ยกตัวอย่างง่าย ๆ แค่พูนผลคนเดียว ก็มีหน้าตาตั้ง 8-9 แบบแล้ว
 

 
ฮะ ฮะ ฮะ ไม่นับที่เขียนตอน sketch นะ
 
เอาแต่ใจมาก ผู้เขียนคนนี้
 
และขออีกข้อนึงเนื่องจากผู้เขียนนิยมตัวละครตัวเล็ก
จึงทำให้บุคลิกลักษณะ ค้านกับอายุที่กำหนดไว้ให้กับตัวละคร
พอสมควร ขั้นเอาเรื่อง
 
ถึงกับได้รับเสียงกระซิบจากนางไม้,พราย,กุมารใกล้ตัว ว่า

"เหวย ๆ ชายอายุ 18 ปี อะไร หน้าตา รูปร่าง นิสัย อย่างกับเด็ก 10 ขวบ" 
 
อ๊ะ นั่นสิ... ถ้าพูนผลมีหน้าตาและรูปร่างในระดับ 18 ปี
เทียบเท่านักเรียนม.ปลาย ที่กำลังจะกลายเป็น freshy ปี 1
หน้าตาจะต้องเป็นอย่างไรล่ะ?
 

 
แบบนี้หรือเปล่า?
 
กร๊ากกกกก แต่หนูสูงแค่ 155 ซม. เองนะลูก
หนูก็จะกลายเป็น Frodo the hobbit ไปทันทีเลยน่ะสิ
 
อั่ก ! //โดนกระเป๋าเมล์เหวี่ยงใส่
 
ใกล้ที่จะได้ออกงานวัด และทำการปฏิสัมพันธ์กับลูก ๆ ของผปค.ท่านอื่นแล้ว
ผู้เขียนจึงต้องฝึกวาดรูป ลูก ๆ ของท่าน เพื่อการนี้โดยเฉพาะ
 
การเล่าเรื่องจากมุมมองปัจเจกบุคคล ย่อมแตกต่างกันเท่าใด
การวาดรูปออกมาก็ต่างกันเท่านั้น
 
คงมีแค่ความคล้าย หาได้เหมือนไม่
แต่ก็นี่แหละนะ ถ้ามีการผิดบุคลิกใด ๆ โปรดทักท้วงด้วย
 
ประเดิม ๆ ด้วย แก๊งตัวจิ๋ว 
 

 
ลองดูว่าใครเป็นใคร
เนื่องจากผู้เขียนชื่นชอบท่านทางซ้ายเป็นการส่วนตัว
แต่ไม่ทราบความสูงของคุณชาย
เลยถือวิสาสะขอเชิญมาร่วมชักภาพ
 
จริง ๆ อาจจะย่อเข่าถ่ายรูปอยู่ก็ได้นะ...
 
ถ่ายรูปกับกลุ่มคนแคระก็ลำบากแบบนี้แหละ....อิอิ
 
อั่ก !! //โดนรถม้าเหยียบ
 

 
 
Entry ก่อนหน้า ...
[BP] - จดหมายใส่ซอง - ก่อนไปงานวัด

Entry ต่อไป
 Entry ต่อไป
Entry ต่อไป
 
 

[BP] - จดหมายใส่ซอง - ก่อนไปงานวัด

posted on 09 Sep 2011 14:58 by letter-from-the-past  in Event

 

[BP] Beyond Past - Role playing Community
 
กิจกรรม


-----------------------------------------------------------------------
 
 
[BP] จดหมายใส่ซอง : ก่อนไปงานวัด 
 
 
   บ่ายแก่ ๆ หลังเมฆฝนได้เคลื่อนผ่านใจกลางบางกอก
ไปทางตะวันออกสู่ทุ่งบางกะปิ เป็นที่เรียบร้อย
พูนผลเดินออกจากศาลาริมทาง ที่ใช้หลบฝนเมื่อสักครู่
มุ่งหน้าส่งจดหมายที่ยังเหลืออยู่ในกระเป๋าต่อไป
 
ผ่านบ้านเรือนหลังแล้วหลังเล่า ผ่านสวน ผ่านตลาด
จดหมายที่นำส่งนั้น ถูกคัดและจัดเรียงมาอย่างเป็นระเบียบ
ไล่เรียงลำดับก่อน-หลัง ด้วยเจ้าหน้าที่ชำนาญการของไปรษณียาคาร
อำนวยความสะดวกให้ไปรษณีย์บุรุษทุกนาย ที่รับผิดชอบแต่ละเส้นทาง
ทำการส่งจดหมายได้อย่างถูกต้อง ไม่ต้องวกไปเวียนมา ให้เหนื่อยแรง 
 
นับเป็นความเฉลียวฉลาด และยอดเยี่ยมของเจ้าพนักงานพัสดุ
ที่ทราบกระทั่งว่าจดหมายฉบับสุดท้ายของวัน ควรจะจบที่บ้านหลังใด
ตัวอย่างเช่นวันนี้...
 
จดหมายฉบับสุดท้ายในกระเป๋าเมล์ของพูนผล
ถูกระบุจ่าหน้าถึงสถานที่ ๆ เขาคุ้นเคยที่สุด 
แม้ว่าชื่อผู้รับนั้นจะเลือนจาง ด้วยหยดน้ำฝนที่ละลายหมึกปากกา
ซึมเปรอะไปตามเนื้อกระดาษ แต่ยังพอจะอ่านข้อความจ่าหน้าซอง
ระบุที่อยู่ถึง "บ้านเช่ามหาจิ้บ หลังตลาดเก่า" ได้ 

"ของใคร ก็ไม่รู้แฮะ"

พูนผลพูด พลางพลิกซองจดหมายกลับหน้ากลับหลัง 
ระหว่างที่เดินมายังบ้านเช่า ประจวบเหมาะได้พบกับ มหาจิ้บ
ซึ่งกำลังถือขั้นน้ำออกมาที่รั้วหน้าบ้านพอดี 
 
... ก็น่าจะเป็นจดหมายถึงเจ้าบ้าน ให้ลุงมหารับไว้คงไม่เป็นไรมั้ง ... พูนผลคิด
 

 
"เลิกงานแล้วรึ พ่อพูน" มหาจิ้บ เอ่ยทัก
 
"ยังขอรับลุงมหา แต่นี่ก็ฉบับสุดท้ายแล้วล่ะขอรับ" พูนผลตอบ
พร้อมยื่นจดหมายให้มหาจิ้บ 
 
"จดหมายฉบับนี้ เปียกฝนจนชื่อผู้รับ อ่านไม่ออกแล้ว
แต่ระบุไว้ว่าส่งที่บ้านเช่าฯ ลุงมหาเป็นผู้รับไว้ทีนะขอรับ" 
 
มหาจิ้บเลิกคิ้ว ทำหน้างง ๆ ขณะที่ได้ยินคำอธิบาย แต่ก็มิได้กะไร 
 
"ดื่มน้ำก่อน เดี๋ยวข้าดูให้"
 
มหาจิ้บส่งขันน้ำให้พูนผล และรับจดหมายฉบับนั้น มาพลิกดูก่อนฉีกซอง
 
"ใครส่งมาก็ไม่รู้เนอะ" กระดาษจดหมายที่พับ 3 ท่อนไว้ ถูกคลี่ออกอ่าน
 
 
.....

มหาจิ้บอ่านจดหมายไปได้หน่อยนึง ก็ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้พูนผล 
 
"ของพ่อพูน นั่นแหละ" 
 
 
" เอ๋ ? " พูนผลอุทานแปลกใจ...


........ ไว้ว่ากันตอนต่อไป 
 
------------------------------------------------------------------------
วันนี้มาสั้น ๆ ด้วยเหตุผลคือ คิดถึงลูกชาย
อยากกอด อยากเล่นกับมันบ้าง
มีเวลาน้อย ได้เล่นด้วยกันนิดหน่อยก็ยังดี 
 

 
 
Entry ก่อนหน้า ...
[BP] - เย็นย่ำ - ก่อนไปงานวัด

Entry ต่อไป
 Entry ต่อไป
Entry ต่อไป